Róžowc

najzbóžniſcheje knježny

z rozpominanjemi a modlitwami.

Za domjacu pobožnoſcż

zrjadował

Handrij Ducžman.

W Budyſchinje 1869.

Z nakładom J. D. z B. Cźiſchcźał L. A. Donnerhak.

♣A.♠

Radoſcżiwy róžowc.

Spěwa ſo wot prěnjeje njedźele pſchikhada hacž do wutory pſched
popjelnej ſrjedu k poſylnjenju naſcheje wěry pſchez wopomnjecźo
Jězuſowoho wocžłowjecženja.

♣I.♠ Zawodne modlitwy.

♣a.♠

&#xA75F; Knježe, kedźbuj † na moju pomoc —

&#x211F; Knježe, khwataj mi pomhacź!

&#xA75F; Cžeſcż budź Wótcej a Synej a ſwjatomu Duchej —

&#x211F; Kaž to běſche we ſpocžatku, tak tež nětko a pſchecy, a wěki na
wěki. Amen. (Aleluja.)

Wſchohomócny, wěcžny Božo, miłoſcźiwy Wótcže, kotryž ſy ſwět tak
lubował, zo ſy ſwojoho jednorodźenoho Syna póſłał, zo kóždy, kiž do
njoho wěri, by njezahinył, ale wěcžne žiwjenjo měł: popſchej nam hnadu,
zo bychmy tutón ſwjaty cžas k zbóžnoſcźi ſwojich duſchow we prawej
pokucźe wužiwali, wſchitkeje bjezbožnoſcźe a hrěcha ſo wotrjekli, a we
zbóžnej nadźiji na kraſne zaſypſchińdźenjo naſchoho Zbóžnika cžakali,
kotryž z Tobu žiwy je a kraluje we jednoſcźi ſwjatoho Ducha Bóh wěki na
wěki.

&#x211F; Amen.

♣b.♠

O najzbóžniſcha knježna a macźeŕ boža Marija! ze ſłowami, z kotrymiž
tebje arcjandźel Gabriel a <pb n="4"/>Hilžbjeta poſtrowiſchtaj a z
kotrymiž ſwjata cyrkej wo zaſtupnu próſtwu proſy, chcemy tež my tebje
powitacź a wyſoke potajnoſcźe ze žiwjenja twojoho ſyna Jězuſa Khryſtuſa
rozpominacź a ſo na twoje wulke póccźiwoſcźe dopomnjecź, hdyž ſwjaty
róžowc k božej cžeſcźi a k twojej khwalbje pobožnje ſpěwamy. Žohnuj nas,
zo bychmy ſwoju pobožnoſcź derje dokonjeli a ſebi bože a twoje
ſpodobanjo wudobyli, a wſchitke hnady tuteje pobožnoſcźe nadobnje
doſtali. Słyſch naſche próſtwy a wuſłyſch nas, najdobrocźiwſcha a
najhnadniſcha macźeŕ a knježna Marija.

♣c.♠

Ja wěrju do Boha Wótca a t. d.

Wótcže naſch a t. d.

3 Strowa ſy Marija .... Jězus, kotryž daj nam pſchiběracź we prawej
wěrje.

Jězus, kotryž daj nam pſchiběracź we ſylnej nadźiji.

Jězus, kotryž daj nam pſchiběracź we doſpołnej luboſcźi.

Cžeſcź budź Wótcej a Synej a ſwjatomu Duchej, kaž to běſche we
ſpocžatku, tak tež nětko a pſchecy, a wěki na wěki. Amen.

♣II.♠ Pjecź potajnoſcźe radoſcźiwoho róžowca.

1. Prěnja potajnoſcź; Pſchizjewjenjo ſwj. Marije.

♣a.♠

Jandźel Gabriel bu wot Boha do galilejſkoho měſta Nazareta póſłany k
knježnje, z Dawidowoho <pb n="5"/>domu, kotraž rěkaſche Marija a běſche
z Józefom ſlubjena. A zaſtupiwſchi k njej prajeſche jandźel: „Strowa ſy,
hnady połna, Knjez je z tobu; žohnowana ſy ty mjez žónſkimi.“ Słyſchicy
to, poſtróži ſo wona na joho rycži a pomyſli ſebi, kajke je to
poſtrowjenjo. A jandźel jej prajeſche: „Njeboj ſo Marija; pſchetož ty ſy
hnadu namakała pſched Bohom. Hlej, ty budźeſch podjecź a porodźiſch
ſyna, a budźeſch jomu Jězus rěkacź. Tón budźe wulki a ſyn Najwyſchſchoho
rěkacź a Bóh tón Knjez da jomu ſtoł Dawida, joho wótca, a budźe we domje
Jakubowym do wěcžnoſcźe kralowacź, a joho kraleſtwa njebudźe kónc.“
Marija pak rjekny jandźelej: „Kak ſtanje ſo to, dokelž muža
njeſpóznawam?“ A wotmołwicy rjekny jej jandźel: „Duch ſwjaty pſchińdźe
nad tebje a móc Najwyſchſchoho budźe tebje wobſcźinicź; a toho dla budźe
tež to ſwjate, kiž ſo z tebje narodźi, ſyn Boži rěkacź.“ Marija pak
prajeſche: „Hlej, ſym ſłužownica toho Knjeza; ſtaṅ ſo mi po twojim
ſłowje.“ A jandźel woteńdźe wot njeje. — Tak je ſo ſłowo mjaſo ſcžiniło
a mjez nami bydliło połne hnady a wěrnoſcźe.

♣b.♠

O ſpodźiwna luboſcź Wótca, kotryž je nam ſwojoho Syna hako wumožnika
póſłał; o ſpodźiwna ponižnoſcź Syna božoho, kotryž je naſchoho wumoženja
dla cžłowjeſke mjaſo na ſo wzał; o ſpodźiwne ſkutkowanjo ſwjatoho Ducha,
kotryž je božomu Synej mjez cžłowjekami ſpodobne, njewoblakowane
wobydlenjo pſchihotował. O ſpodźiwna ſwjatoſcź knježny Marije, kotraž
běſche doſtojna, podjecź Syna božoho.

<pb n="6"/>

Dźakujmy ſo Bohu, zo je nam wumožnika pſchihotował a cžeſcźujmy ſwjatu
knježnu, ponižnu ſłužownicu knjeza.

Pſchez ponižnoſcź pſchihotujmy wumožnikej pucź do ſwojich wutrobow.

♣c.♠

Wótcže naſch a t. d.

10 Strowa ſy Marija a t. d. ...: Jězus, kotrohož ſy knježna podjała.

Cžeſcź budź Wótcej a Synej a t. d.

♣d.♠

&#xA75F; Jandźel toho Knjeza pſchinjeſł je Mariji poſołſtwo,

&#x211F; A wona je podjała wot ſwjatoho Ducha.

&#xA75F; Knježe, wuſłyſch moju modlitwu,

&#x211F; A njech moje wołanjo pſched tebje pſchińdźe.

Modlmy ſo! Jězu Khryſchcźe, kotryž ſy naſcheje zbóžnoſcźe dla z klina
njebjeſkoho Wótca na zemju pſchiſchoł, wot ſwjatoho Ducha podjaty bydlił
we knježnje Mariji a hako wocžłowjecžene Słowo ſchtałtnoſcź ſłužownika
na ſo wzał: ſmil ſo nad nami a daj nam hnadu, zo bychmy kóždy hrěch z
cyłeju wutrobu hidźili, a we žiwjenju ſo wſchitkeje njeſprawnoſcźe
zdalowali a pſchez twoje hnadowne wocžłowjecženjo wot wſchitkoho złoho
wumoženi byli; kotryž ty žiwy ſy a kralujeſch Bóh wěki na wěki.

&#x211F; Amen.

<pb n="7"/>

2. Druha potajnoſcź: Wopytanjo ſwj. Marije.

♣a.♠

Jandźel Gabriel běſche Mariji prajił: „Hlej, Hilžbjeta twoja cźeta je
tež ſyna podjała we ſwojej ſtarobje a tónle měſac je jej ſcheſty, kotraž
njepłódna rěka. Pſchetož njemóžna njeje pſched Bohom žana wěc.“
Stanywſchi woteńdźe Marija we tutych dnjach khwatajcy na hory do měſta
Juda a zaſtupi do Zacharijowoho domu a poſtrowi Hilžbjetu. A ſta ſo,
hdyž Hilžbjeta Marijne poſtrowjenjo zaſłyſcha, poſkocži dźěcźo w jeje
žiwocźe. A Hilžbjeta bu ze ſwjatym Duchom napjelnjena a zawoła z wulkim
hłoſom, prajicy: „Žohnowana ſy ty mjez žónſkimi, a žohnowany je płód
twojoho žiwota. A z hdźe ſo mi ſtawa, zo macżeŕ mojoho Knjeza ke mni
dźe? pſchetož, hlej, hdyž hłós twojoho poſtrowjenja do mojeju wuſchow
pſchińdźe, je dźěcźo w mojim žiwocźe z wjeſołoſcźu poſkocžiło. A zbóžna
ſy ty, kiž ſy wěriła; pſchetož dopjelnicż budźe ſo, ſchtož je tebi wot
knjeza prajene.“ A Marija prajeſche: „Moja duſcha wulkoſcźuje Knjeza a
mój duch ſo zraduje we Bohu mojim zbóžniku; pſchetož wón je na
ponižnoſcź ſwojeje dźowki pohladał. Hlej dha, wot nětka budźeja mje
zbóžnu khwalicź wſchitke narody; dokelž je wulke na mni cžinił, kiž
mócny je a joho mjeno je ſwjate; a joho miłoſcź traje wot naroda k
narodej pola tych, kotſiž ſo joho boja. Móc je wopokazał ze ſwojim
ramjenjom, rozpjerſchił je, kotſiž ſu hordźi we wutrobnych myſlach.
Mócnych je ze ſtoła ſtorcžił, a powyſchił ponižnych. Hłódnych je
napjelnił z kubłami, a bohatych wupoſłał <pb n="8"/>prózdnych. Pſchijał
je ſwojoho ſłužownika Izraela, dopomniwſchi ſo na ſwoju miłoſcź; kaž je
wón rycžał naſchim wótcam, Abrahamej a joho ſymjenju do wěcžnoſcźe.“ —
Marija pak woſta na tſi měſacy pola Hilžbjety a wrócźi ſo zaſy do
ſwojoho domu.

♣b.♠

Luboſcź to běſche, kiž Mariju k Hilžbjecźe wjedźeſche. Z jeje
pſchikhadom wuliny ſo bože žohnowanjo na Zacharijowy dom a Jan ſpózna
hižon prjedy ſwojoho naroda blizkoſcź ſwojoho Zbóžnika.

Spóznajmy tež my wumožeŕſku móc ſwojoho Jězuſa a dźakujmy ſo jomu za
hnady, kotrež nam wón pſchi ſwojim pſchikhadźe ſobudźěli. Khwalmy ſwjatu
knježnu, kiž běſche napjelnjena z luboſcźu napſchecźo bližſchomu a tež
nas lubuje.

Nawukńmy wot njeje luboſcź k ſobucžłowjekam.

♣c.♠

Wótcže naſch .....

10 Strowa ſy Marija .... Jězus, kotrohož ſy Hilžbjetu wopytajcy znoſyła.

Cžeſcź budź Wótcej a t. d.

♣d.♠

&#xA75F; Roſujcźe njebjeſa z wyſokoſcźe, a mrȯcžele njech deſchcźuja
Sprawnoho.

&#x211F; Zemja njech ſo wotewri a wupłodźi Zbóžnika.

&#xA75F; Knježe, wuſłyſch moju modlitwu,

&#x211F; A njech moje žadanjo pſched Tebje pſchińdźe.

Modlmy ſo! O Syno boži, Jězu Khryſchcźe, kiž ſy Hilžbjetu ze ſwjatym
Duchom napjelnił, hdyž <pb n="9"/>ju Marija wopyta, a kotryž ſy Jana,
ſwojoho pſchedkhadnika, pſched joho narodom ſwjatoſcźił: ſmil ſo nad
nami a wuliń na naſche wutroby ſwoje žohnowanjo, zo bychmy ſo Twojoho
pſchikhada zradowali a Tebje z wjeſołej wutrobu powitali, kotryž žiwy ſy
a kralujeſch wěki na wěki.

&#x211F; Amen.

3. Tſecźa potajnoſcź: Narod Jězuſa Khryſtuſa.

♣a.♠

Wot khěžora Awguſta wuńdźe kaznja, zo ma ſo cyły ſwět wopiſacź, a
wſchitcy dźěchu, kóždy do ſwojoho měſta, zo bychu ſo wukazowali.

Tež Józef dźěſche z Galileje, z měſta Nazareta, do Judeje, do Dawidowoho
měſta Bethlehema, zo by ſo wukazał z Mariju, ſwojej zwěrowanej
mandźelſkej. Hdyž běſchtaj tam, dopjelnichu ſo jej dny, zo dyrbjeſche
porodźicź. A wona porodźi ſwojoho prěnjorodźenoho ſyna, powi joho do
pjeluſchkow a połoži do žłobja, dokelž na hoſpodźe njeběſche za njeju
měſta.

A paſtyrjo běchu we tutych pomjezach a wachowachu w nocy ſwoje ſtadło. A
hlej, jandźel toho knjeza ſtojeſche pódla nich, a bójſka jaſnoſcź
wobſwětleſche jich a woni ſo jara nabojachu. A jandźel jim prajeſche:
„Njebojcże ſo, pſchetož, hlejcźe, wozjewjam wam wulku wjeſołoſcź, kotraž
ſo wſchitkomu ludej ſtanje; pſchetož dźenſa je ſo wam we Dawidowym
měſcźe narodźił Zbóžnik, kotryž je Khryſtus tón Knjez. A tuto je wam na
znamjo: namakacźe dźěcźatko do pjeluſchkowe powite a do žłobja
połožene.“ A hnydom běſche z jandźelom mnohoſcź njebjeſkoho <pb
n="10"/>wójſtwa, kiž Boha khwalachu, prajicy: „Cžeſcź budź Bohu we
wyſokoſcźach, a na zemi pokoj cžłowjekam, kotſiž ſu dobreje wole.“ —
Hdyž běchu ſo jandźelojo wot nich do njebjes wrócźili, prajachu paſtyrjo
mjez ſobu: „Pſcheńdźmy do Bethlehema a wohladajmy, ſchto je ſo ſtało a
ſchtož je nam Knjez wozjewił.“ A pſchińdźechu khwatajcy a namakachu
Mariju a Józefa a dźěcźatko do žłobja połožene. Widźicy to ſpóznachu
ſłowo, kotrež běſche jim wo tutym hólcžatku prajene było. A paſtyrjo
wrócźichu ſo hordoſcźicy a khwalicy Boha dla wſchoho, ſchtož běchu
ſłyſcheli a widźeli, kaž běſche jim prajene było.

♣b.♠

We Bethlehemje je ſo hako khude dźěcźatko narodźił a leži we žłobju tón,
kotryž we wyſokoſcźi knježi a njebjeſa a zemju we rukomaj dźerži. Wón je
měr pſchinjeſł a wón ſam móže zhubjeny pokoj zaſy wrócźicź. Pójmy k
njomu we joho khudobje a wón nas wobohacźi z njebjeſkimi kubłami.

Khwalmy ſwjatu knježnu Mariju, kotraž je wocžłowjecženomu Synej božomu
we joho khudobje prěnju luboſcź wopokazała. — Nawukńmy khudobu lubowacź
Jězuſa dla a wotwobrocźmy ſwoju wutrobu wot njepoměrneje žadoſcże za
cžaſnymi kubłami.

♣c.♠

Wótcže naſch .....

10 Strowa ſy Marija .... Jězus, kotrohož ſy knježna porodźiła.

Cžeſcź budź Wótcej a t. d.

<pb n="11"/>

♣d.♠

&#xA75F; Cžeſcź budź Bohu we wyſokoſcźach,

&#x211F; A na zemi pokoj cžłowjekam, kotſiž ſu dobreje wole.

&#xA75F; Knježe wuſłyſch moju modlitwu,

&#x211F; A njech moje wołanjo pſched Tebje pſchińdźe.

Modlmy ſo! O bójſke dźěcźatko Jězu Khryſchcże, kotryž ſy ſo we
Bethlehemje narodźicź, do pjeluſchkow powity a do žłobja połoženy, wot
jandźelow wozjewjeny a wot paſtyrjow wopytany bycź chcył: ſmil ſo nad
nami a daj nam hnadu, zo bychmy tebje wopytawſchi twój pokoj pſchecy
wobkhowali a we nim žiwi byli a wumrjeli a tebje něhdy na trónje
njebjeſkeje kraſnoſcźe ſedźacoho ſtajnje widźecź móhli, kiž ty žiwy ſy a
kralujeſch Bóh wěki na wěki.

&#x211F; Amen.

4. Schtwórta potajnoſcź: Woprowanjo Jězuſa.

♣a.♠

Hdyž běſche ſo wóſym dnjow pominyło, zo dyrbjeſche hólcžec wobrězany
bycź, bu joho mjeno rěkane Jězus, kotrež běſche jomu wot jandźela
narjeknjene, prjedy hacž bu podjaty. Po tym hacž běchu dny cžiſtoſeźenja
po zakonju Mójzeſowym dokonjane, njeſeſchtaj wonaj Jězuſa do Jeruzalema,
zo byſchtaj joho Knjezej pſchedſtajiłoj a wopor dałoj, kaž pſchikazane
je we knjezowym zakonju: dwě tujawcy abo dweju młodeju hołbjow.

A hlejcźe, we Jeruzalemje běſche cžłowjek, z mjenom Simeon; a tón běſche
ſprawny a bohabojazny, <pb n="12"/>a cžakaſche na tróſcht Izraela, a
Duch ſwjaty běſche we nim. A wón běſche wot Ducha ſwjatoho wotmołwjenjo
doſtał, zo ſmjercźe njewohlada, prjedy hacž je widźał Žałbowanoho toho
Knjeza. Pohnuty wot Ducha pſchińdźe wón do templa, a hdyž ſtarſchej
hólcžatko Jězuſa do templa pſchinjeſeſchtaj, zo byſchtaj za njoho
cžiniłoj po waſchnju zakonja: wza wón joho na ſwojej rucy, khwaleſche
Boha a prajeſche: „Nětko puſchcźiſch, Knježe, ſwojoho ſłužownika po
ſwojim ſłowje we pokoju; pſchetož mojej wocži ſtej widźałej Twoju
zbóžnoſcź, kotruž ſy pſchihotował pſched woblicžom wſchitkich ludow hako
ſwětło k rozſwětlenju pohanow a k hordoſcźi twojoho luda Izrael.“ A
wonaj dźiwaſchtaj ſo na tym, ſchtož bu wo nim prajene. A Simeon jej
požohnowa a rjekny Mariji, joho macźeri: „Hlej, tutón je poſtajeny k
padej a k poſtanjenju mnohich we Izraelu, a k znamjenju, kotromuž budźe
ſo napſchecźo rycžecź. A twoju ſamotnu wutrobu pſchekłóje mjecž, zo
bychu ſo z wjele wutrobow myſle wozjewiłe.“ — A hdyž běſchtaj wſchitko
po knjezowym zakonju dokonjałoj, wrócźiſchtaj ſo do Galileje do ſwojoho
měſta Nazareta. Hólcžec roſcźeſche a woſylnjeſche, połny mudroſcźe, a
hnada boža běſche we nim.

♣b.♠

Jězus daſche ſo do templa njeſcź a wot macźerje knježny Marije
njebjeſkomu Wótcej woprowacź, a bu hako ſwětło ſwěta khwaleny. Marija
dopjelnjeſche ſwěrnje wſchitko, ſchtož zakoń porucžeſche. Dźakujmy ſo
Synej božomu, zo je wón tež naſche ſwětło. Khwalmy najzbóžniſchu knježnu
Mariju, kotraž je ſo <pb n="13"/>pſchecy ſwěrna we dopjelnjenju božeje
wole wopokazowała. Nawukńmy poſłuſchnoſcź napſchecžo wſchitkim
porucženjam božoho zakonja a woprujmy ſo Jězuſej cyle, dajmy jomu ſwoju
luboſcź, ſwoju wolu, ſwoje cyłe žiwjenjo.

♣c.♠

Wótcže naſch ....

10 Strowa ſy Marija ... Jězus, kotrohož ſy knježna w templu woprowała.

Cžeſcź budź Wótcej atd.

♣d.♠

&#xA75F; Wón je ſo ſamoho hako njewoblakowany wopor podał,

&#x211F; Zo bychmy Bohu ſłužili we cžiſtoſcźi ſwojich wutrobow.

&#xA75F; Knježe, wuſłyſch moju modlitwu,

&#x211F; A njech moje wołanjo pſched Tebje pſchińdźe.

Modlmy ſo! O bójſke dźěcźatko Jězu Khryſchcźe, kotryž chcyſche wot
ſwjateje knježny Marije we templu njebjeſkomu Wótcej pſchedſtajeny a wot
ſtaroho Simeona ſpóznaty, na rucy wzaty a hako Swětło khwaleny a
židowſkomu ludej wozjewjeny bycż: ſmil ſo nad nami a daj nam hnadu, zo
bychmy ſo Tebi, naſchomu Bohu a Knjezej, z wjeſołej wutrobu woprowali we
žiwjenju a wumrjecźu, a Tebi ſamomu pſchiſłuſcheli we cžaſu a
wěcžnoſcźi, kiž ty žiwy ſy a kralujeſch Bóh wěki na wěki.

&#x211F; Amen.

<pb n="14"/>

5. Pjata potajnoſcź: Zaſynamakanjo Jězuſa.

♣a.♠

Jězuſowaj ſtarſchej dźěſchtaj kóžde lěto na jutrownu ſwjatocžnoſcź do
Jeruzalema. Hdyž běſche Jězus dwanacźe lět ſtary, dźěchu woni po
waſchnju ſwjedźenja do Jeruzalema. Hdyž ſo po dokonjanych dnjach
wrócźichu, zwoſta hólcžec Jězus we Jeruzalemje a joho ſtarſchej to
njepytnyſchtaj. Měnicy, zo je wón pſchi towaŕſtwje, dźěſchtaj pucź
jednoho dnja a pytaſchtaj joho mjez pſchecźelemi a znatymi.
Njenamakawſchi joho wrócźiſchtaj ſo do Jeruzalema, joho pytajo. A po
tſoch dnjach namakaſchtaj joho w templu, ſedźacoho ſrjedźa wucžerjow, na
nich poſłuchajo a ſo jich praſchacoho. Wſchitcy pak, kotſiž joho
ſłyſchachu, dźiwachu ſo na joho rozomje a joho wotmołwjenjach. To
widźicy, ſpodźiwaſchtaj ſo wonaj a joho macźeŕ rjekny jomu: „Syno, ſchto
ſy namaj takle cžinił? hlej twój nan a ja ſmój tebje z boloſcźu
pytałej.“ A wón jimaj prajeſche: „Schto je, zo ſtaj mje pytałej?
Njewjedźeſchtaj dha, zo dyrbju we tym bycź, ſchtož je mojoho Wótca?“ A
wonaj njezrozemjeſchtaj ſłowo, ſchtož jimaj prajeſche. A wón dźěſche z
nimaj dele a pſchińdźe do Nazareta a běſche jimaj poddaty. A joho macźeŕ
wobkhowa wſchitke tute ſłowa we ſwojej wutrobje. A Jězus pſchiběraſche
na mudroſcźi a ſtarobje a hnadźe pola Boha a cžłowjekow.

♣b.♠

Dźakujmy ſo Synej božomu, zo nas pſchez ſłowo a pſchikład rozwucžuje.
Khwalmy najſwjecźiſchu <pb n="15"/>knježnu a macźeŕ božu Mariju, kotraž
ſwojoho ſyna pſchiběracź widźeſche we mudroſcźi a ſpodobanju božim.

Nawukṅmy rady pſchebywacź we domje božim, hdźež Syna božoho pſchitomnoho
namakamy. Kaž Syn boži ſedźeſche mjez wucžerjemi a na nich poſłuchaſche,
tak ſo tež my prócujmy, wucžbu a wěrnoſcźe kſcheſcźanſtwa pſchez kedźbne
poſłuchanjo na bože ſłowo dale a lěpje zeznacź, dopjelṅmy je k božomu
ſpodobanju we cyłym ſwojim žiwjenju.

♣c.♠

Wótcže naſch ....

10 Strowa ſy Marija .... Jězus, kotrohož ſy knježna w templu zaſy
namakała.

Cžeſcź budź Wótcej atd.

♣d.♠

&#xA75F; Schtóž joho namaka, namaka žiwjenjo,

&#x211F; A budźe cžerpacź zbóžnoſcź wot Knjeza.

&#xA75F; Knježe, wuſłyſch moju modlitwu,

&#x211F; A njech moje wołanjo pſched Tebje pſchiṅdźe.

Modlmy ſo! O bójſke dźěcźatko Jězu Khryſchcźe, kiž chcyſche we ſwojim
dwanatym lěcźe do Jeruzalema wjedźeny, wot ſwojeju ſtarſcheju z boloſcžu
pytany a z wjeſołoſcźu we templu zaſy namakany bycź: ſmil ſo nad nami a
daj nam hnadu, zo bychmy Tebje ženje njewopuſchcźili a njezhubili, ale
we krutej wěrje pſchi Tebi zwoſtali hacž do ſwojoho ſkóncženja a Tebje
něhdy we njebjeſkim Jeruzalemje wot woblicža k woblicžu widźecź mohli,
kiž Ty žiwy ſy a kralnjeſch Bóh wěki na wěki.

&#x211F; Amen.

<pb n="16"/>

♣III.♠ Skóncžne modlitwy.

♣a.♠

Modlmy ſo! My proſymy Tebje, o Knježe, wucžiſcź pſchez ſwoje domapytanjo
naſchu wutrobu, zo by naſch Knjez Jězus Khryſtus pſchi ſwojim
pſchikhadźe derje pſchihotowane a ſpodobne wobydlenjo we nami namakał;
daj, zo bychu ſwjate potajnoſcźe Jězuſowoho wocžłowjecženja, cźeŕpjenja
a pſchekraſnjenja, kotrež we tymle ſwjatym róžowcu wopominamy, nas
pſchede wſchitkimi pſchitomnymi a pſchichodnymi ſtraſchnoſcźemi mócnje
zakitałe a naſche ſwjatoſcźenjo ſpěchowałe. Pſchez Khryſtuſa naſchoho
Knjeza.

&#x211F; Amen.

♣b.♠

&#xA75F; Cžiń nas doſtojnych, tebje khwalicź, o ſwjatoſcźena knježna!

&#x211F; Daj nam ſylnoſcź napſchecźo twojim njepſchecźelam.

Modlmy ſo! O Božo, kotrohož jednorodźeny Syn je nam pſchez ſwoje
žiwjenjo, ſmjercź a horjeſtacźo myto wěcžneje zbóžnoſcźe zaſłužił: my
proſymy Tebje, daj, zo bychmy, kotſiž tele potajnoſcźe we
najſwjecźiſchim róžowcu najzbóžniſcheje knježny Marije cžeſcźimy, to
ſcźěhowali, ſchtož wone wopſchijeja, a to doſtali, ſchtož wone lubja.
Pſchez toho ſamoho Khryſtuſa naſchoho Knjeza.

&#x211F; Amen.

Modlmy ſo! O Božo, kotryž ſy chcył, zo by z najzbóžniſcheje knježny
Marije Twoje Słowo na <pb n="17"/>jandźelowe poſołſtwo mjaſo na ſo
wzało: popſchej nam na naſche ponižne próſtwy hnadnje, zo bychmy pſchez
jeje zaſtupnu próſtwu wot Tebje pomoc doſtali, hdyž ju zawěrno hako božu
rodźicźeŕku wuznawamy. Pſchez tohoſamoho Khryſtuſa naſchoho Knjeza.

&#x211F; Amen.

♣c.♠

&#xA75F; Proſchtaj za nas, ſwjaty Dominiko a ſwjaty Vincentio,

&#x211F; Zo bychmy doſtojnjeni byli ſlubjenjow Khryſtuſowych.

Modlmy ſy! Wſchohomócny Božo, my proſymy Tebje, daj zo bychmy pſchez
zaſtupnu próſtwu ſwojoho wótca, ſwjatoho Dominika wuznawarja wolóžnoſcź
doſtali, kotſiž ſmy wot cźeže ſwojich hrěchow potłocženi. — O Božo,
kotryž ſy mnohoſcźi ludow pſchez ſpodźiwne prědowanjo twojoho wuznawarja
ſwjatoho Vincentia k ſpóznacźu Twojoho mjena pſchińcź dał, my proſymy
Tebje, popſchej nam, zo bychmy toho hako wopłacźerja we njebjeſach měcź
zaſłužili, kotrohož je wón hako pſchichodnoho ſudnika na zemi wozjewjał.
Pſchez Khryſtuſa naſchoho Knjeza.

&#x211F; Amen.

♣d.♠

&#xA75F; Stań ſo měr pſchez Twoju móc,

&#x211F; A nadobnoſcź pſchez Twój zakit.

Modlmy ſo! O Božo, wot kotrohož ſwjate žadoſcźe, dobre rady a ſprawne
ſkutki pſchikhadźeja: daj ſwojim ſłužownikam tón měr, kotryž ſwět dacź
njemóže; wotecźěŕ wot ſwojeje cyrkwje wſchitku bjezbožnoſcź a pſchiwjedź
ſwój kſcheſcźanſki lud k zjenoſcźenju we prawej wěrje; zarjaduj naſchu a
wſchitkich ſwojich <pb n="18"/>ſłužownikow wolu, ſkutki a pucźe k
poſpěſchenju zbóžnoſcźe a zapłacź wſchitkim naſchim dobrocźerjam z
wěcžnymi kubłami, zo bychu naſche wutroby Twojim kaznjam poddate Tebje z
cyłej mocu lubowałe a ſchtož ſo Tebi ſpodoba, z cyłej luboſcźu
dokonjałe. Pſchez Khryſtuſa naſchoho Knjeza.

&#x211F; Amen.

♣e.♠

Spomožna myſl je, ſo za wotemrjetych modlicź, zo bychu z cźeŕpjenjow
wumoženi byli, kotrež maja za ſwoje hrěchi hiſchcźe wutracź. Toho dla
chcemy na tych ſpomnicź, kotſiž we božej hnadźe a z Bohom wujednani ze
ſwěta ſo minyli ſu, a we cžiſcźu na ſwoje wumoženjo žadoſcźiwje cžakaja.
Božej ſmilnoſcźi chcemy porucžicź woſebje tych, kotſiž maja tam najdlěje
a najwjacy cźeŕpjecź a na kotrychž nichtó woſebje njeſpomina.

Wótcže naſch ...

10 Strowa ſy Marija ... Jězus, kotryž chcył wſchitkim wotemrjetym
wěriwym wěcžny wotpocžink popſchecź.

Pſalm 129:

Z hłubiny wołam ſo k Tebi, o Knježe! Knježe wuſłyſch mój hłós.

Twojej wuſchi chcyłej kedźbowacź na hłós mojoho wotproſchenja.

Hdy by na njeſprawnoſcźe ſpominał, o Knježe! Knježe, ſchtó by pſched
Tobu wobſtał?

Dokelž je pola Tebje wodacźo, a Twojoho zakonja dla ſpuſchcźam ſo na
Tebje, o Knježe.

Moja duſcha ſpuſchcźa ſo na Twoje ſłowo, moja duſcha dowěrja ſo Knjezej.

<pb n="19"/>

Wot raṅſcheje wachi hacž do nocy dowěŕ ſo Izrael Knjezej.

Pſchetož pola Knjeza je ſmilnoſcź a pola njoho nadobne wumoženjo.

A wón wumożi Izraela wot wſchitkich joho njeſprawnoſcźow.

&#xA75F; Knježe, wuſłyſch moju modlitwu,

&#x211F; A njech moje wołanjo pſched Tebje pſchińdźe.

Modlmy ſo! O Božo, ſtworicźerjo a wumožniko wſchitkich wěriwych, daj
duſcham Twojich ſłužownikow a ſłužownicow ſpuſchcźenjo wſchitkich
hrěchow, zo bychu wodacźo, kotrež ſu ſebi pſchecy žadali, pſchez pobožne
próſtwy doſtali. Kiž ty žiwy ſy a kralujeſch Bóh wěki na wěki.

&#x211F; Amen.

&#xA75F; Knježe, daj jim wěcžny wotpocžink,

&#x211F; A wěcžne ſwětło ſwěcź jim.

&#xA75F; Njech wotpocžuja we měrje.

&#x211F; Amen.

&#xA75F; Boža pomoc † zwoſtaṅ pſchecy z nami.

&#x211F; Amen.

♣B.♠ Boloſcźiwy róžowc.

Spěwa ſo wot popjelneje ſrjedy hacž do jutrowneje ſoboty k poſylnjenju
naſcheje nadżije na božu ſmilnoſcź pſchez dopomnjecźo na Jězuſowe
cźeŕpjenjo a ſmjercź.

<pb n="20"/>

♣I.♠ Zawodne modlitwy.

♣a.♠

&#xA75F; Knježe, kedźbuj † na moju pomoc,

&#x211F; Knježe, khwataj mi pomhacź.

&#xA75F; Cžeſcź budź Wótcej a Synej a ſwjatomu Duchej —

&#x211F; Kaž to běſche we ſpocžatku, tak tež nětko a pſchecy, a wěki na
wěki. Amen.

O Knježe Jězu Khryſchcźe, Syno žiwoho Boha, kotryž ſy pſchiſchoł pytacź
a zbóžnych cžinicź, kotſiž běchu zhubjeni; kotryž ſy wot ſwjatoho Ducha
do puſcźiny wjedźeny ſo ſchtyrcycźi dnjow a nocow poſcźił, a pſchez
ſwoje poſcźenjo, pſchez ſwój kſchiž a cźeŕpjenjo nam hrěſchnikam wodacźo
naſchich hrěchow zaſłužił: k Twojej ežeſcźi a k zbóžnoſcźi wſchitkich
žiwych a wotemrjetych chcemy z twojej hnadu twoje cźeŕpjenjo, twoje
rany, twoju boloſtnu ſmjercź na kſchižu we duchu rozpominacź; daj, zo by
ſo naſcha wutroba pſchez tele rozpomnjecźo ze ſobuželnoſcźu napjelniła,
hdyž my ſwoje ponižne próſtwy a kóždy ſkutk ſwojoho pokucźenja ze
wſchitkimi twojimi cźeŕpjenjemi zjenoſcźujemy a twojomu njebjeſkomu
Wótcej hako ſpodobny wopor k dóſtacźu wodacźa ſwojich hrěchow, k
ſpuſchcźenju zaſłuženych khoſtanjow, k pſchiſporjenju hnady a k
wobſtajnoſcźi we dobrym hacž do ſkóncženja woprujemy pſchez Tebje,
naſchoho Knjeza a Zbóžnika, kotryž z Wótcom a ze ſwjatym Duchom žiwy ſy
a kralujeſch Bóh wěki na wěki.

&#x211F; Amen.

<pb n="21"/>

♣b.♠

O najzbóžniſcha knježna atd. (hl. ♣A. I. b.,♠ ſtr. 3.)

♣c.♠

Ja wěrju do Boha Wótca atd.

Wótcže naſch atd.

3 Strowa ſy Marija . . . Jězus, kotryž chcył naſch rozom rozſwětlicź.

Jězus, kotryž chcył naſchu wolu doſprawnicź.

Jězus, kotryž chcył naſch pomjatk poſylnicź. Cžeſcź budź Wótcej atd.

♣II.♠

Pjecź potajnoſcźe boloſcźiwoho róžowca.

1. Prěnja potajnoſcź: Smjertna ſtyſknoſcź Jězuſowa.

♣a.♠

Hdyž běſche Jězus ze ſwojimi wucžownikami jutrowne jehnjo pojědł a wot
poſlednjeje wjecžerje ſtanył, wuńdźe wón z nimi pſchez rěku Cedron na
wolijownu horu a pſchińdźe z nimi do nuknicy Gethſemani. Tam běſche
zahroda, do kotrejež zańdźechu a Jězus jim rjekny: „Poſyńcźe ſo tudy,
hacž ja tamle dóńdu a ſo pomodlu; tež wy ſo modlcże, zo do ſpytowanja
njepſchińdźecże.” Wón pak wza ſebi Pětra a Jakuba a Jana a pocža ſo
tyſchicź a rudźicź a prajeſche jim: „Moja duſcha je zrudna hacž do
ſmjercźe; wocžakńcźe tudy a wachujcźe zo mnu.” A wot nich woteſchowſchi,
kaž daloko ſo z kamjenjom doeźiſnje, modleſche ſo klecžo, padnywſchi na
ſwoje woblicžo a modleſche ſo: „Mój Wótcže, je=li móžno, wzmi tónle
kheluch wote mnje, <pb n="22"/>zo by nimo mje ſchoł; Tebi je wſchitko
móžno; tola nic ſchtož ja chcu, ale ſchtož Ty chceſch, ſo ſtań!” A wón
pſchińdźe k ſwojim wucžownikam a namaka jich we ſpanju a rjekny:
„njemóžeſchcźe dha jednu hodźinu zo mnu wachowacź? Wachujcźe a modlcźe
ſo, zo do ſpytowanja njepadnjecże. Duch drje je zwólny, ale mjaſo je
ſłabe.” A wón dźěſche, zo by ſo ze ſamſnymi ſłowami modlił. Wrócźiwſchi
ſo, namaka jich zaſy we ſpanju, a jich wocži běchu wobcźežene. A wón
dźěſche a modleſche ſo tſecźi krócź, teſame ſłowa prajicy. A hdyž joho
ſmjertny ſtyſk napadźe, modleſche ſo wón dlěje. A joho pót bu kaž kapki
krewje, kiž na zemju kapaſche. Jomu pak ſo wozjewi jandźel z njebjes a
poſylni joho. Hnydom wón ſtany, pſchińdźe tſecźi krócź k ſwojim
wucžownikam a rjekny jim: „Spicźe dha a wotpocžujcźe! Hlejcże, hodźina
je pſchiſchła, hdźež budźe cžłowjekowy ſyn do rukow hrěſchnikow podaty.
Stańcźe a pójmy; hlejcźe, kotryž mje pſcheradźi, ſo bliži.”

♣b.♠

O mój cźeŕpjacy wumožniko, ty chcyſche po woli ſwojoho njebjeſkoho Wótca
kheluch cźeŕpjenjow hacž do poſlednjeje kapki wuprózdnicź, zo by na
ſwojim cźěle njeſł cyłe horjo naſchich hrěchow a we nami ſylzy hłubokeje
želnoſcźe wubudźił. My dźakujemy ſo Tebi za Twój krawy pót, kotryž
běſche roſa za naſche wumoženjo.

Njebjeſki Wótcže! my woprujemy Tebi drohu krej Twojoho Syna, naſchoho
knjeza a wumožnika, kotruž je wón na wolijownej horje we ſmjertnej
ſtyſknoſcźi rozlał — k pſchekraſnjenju ſwjateje cyrkwje <pb n="23"/>a za
jeje najwyſchſchoho biſkopa, kaž tež za wſchitkich biſkopow a měſchnikow
ſwjateje katholſkeje cyrkwje.

O boloſcźiwa macźeŕ Marija, kotraž ſy ſwojoho lubowanoho ſyna we duchu
widźała hórke cźeŕpjenjo zapocžecź: wuproſch nam wot njoho hnadu, zo by
jedna krepka joho krawoho potu do naſcheje hrěſchneje wutroby kapnyła a
ju zmjehcžiła k wutrobnej želnoſcźi.

♣c.♠

Wótcže naſch atd.

10 Strowa ſy Marija . . . . . Jězus, kotryž je za nas krej ſo pocźił.

Cžeſcź budź Wótcej atd.

♣d.♠

&#xA75F; Joho duſcha běſche zrudna hacž do ſmjercźe,

&#x211F; A joho pót bu kaž krepki krewje.

&#xA75F; Knježe, wuſłyſch moju modlitwu,

&#x211F; A njech moje wołanjo pſched Tebje pſchińdźe.

Modlmy ſo! O Jězuſo, kotryž ſy z krawymi ſylzami naſche hrěchi
wopłakował, my žohnujemy Twój ſwjaty krawy pót a wobžarujemy pſchi tym
Twoju wulcy zrudźenu macźeŕ Mariju we jeje tyſchnoſcźi: daj nam hnadnje
nutskownu, nadpſchirodnu a doſpołnu želnoſcź, zo bychmy wodacźo ſwojich
hrěchow doſtali wot Tebje, kiž ty žiwy ſy a kralujeſch Bóh wěki na wěki.

&#x211F; Amen.

2. Druha potajnoſcź: Schwikanjo Jězuſowe.

♣a.♠

Hdyž běſche Jězus ſwoju modlitwu dokonjał, bu <pb n="24"/>wón wot
Judaſcha pſchez wokoſchenjo pſcheradźeny, hako złóſtnik popadnjeny,
wuwjazany, njeſprawnym ſudnikam pſchepodaty a na zajtra k Pilatej
dowjedźeny, a za njewinowatoho ſpóznaty. K Herodeſej póſłany bu wón z
běłej draſtu wuſměſcheny a zaſy k Pilatej póſłany. A Pilatus zawoła
wyſchſchich měſchnikow, pſchedſtejerjow a lud a rjekny jim: „Wy ſcźe mi
tohole cžłowjeka pſchiwjedli hako zběžkarja, a ſym joho pſched wami
pſcheſłyſchał a njejſym na nim nicžo wot toho namakał, cžohož joho
wobſkoržujecźe. A tež Herodes njenamaka nicžo ſmjercźe hódne. Duž chcu
joho poſchwikacź dacź a puſchcźicź.” Židźa pak chcychu mordarja
Barrabaſa puſchcźenoho měcź a wſchitcy wótſe wołachu: „Kſchižuj joho.”

Pilatus daſche Jězuſa ſchwikacź. Pohanſcy wjedźechu joho do dwora a
zawołachu cyłu cžródu wojakow, wuſlecžechu joho draſtu, pſchiwjazachu
joho ſtołpej a rozſchwikachu z prutami joho ſwjate cźěło.

♣b.♠

Z luboſcźe k nam bjerjeſche Jězus na ſo razy, kotrež ſmy my za ſwoje
hrěchi zaſłužili a wón znjeſe ſchwikanjo, zo bychmy pſchez tajku
ſurowoſcź naſtróženi pſcheſtali, joho ze ſwojimi hrěchami ſurowiſcho
dyžli pohanſcy wojacy pſcheſcźěhacź. Tule drohu krej, kotruž je Jězus
pſchi ſchwikanju rozlał, woprujemy njebjeſkomu Wótcej za pokoj a
pſchezjednoſcź kſcheſcźanſkich wěrchow a za zbožo cyłoho kſcheſcźanſkoho
luda.

O boloſcźiwa macźeŕ Marija, kotraž kóždy raz, kiž twojoho luboho ſyna
trjechi, we duchu ſobu cžujeſche, wuproſch nam hnadu, zo bychmy krutu
wolu <pb n="25"/>měli, twojoho ſyna nihdy wjacy z hrěchami
pſcheſcźěhacź.

♣c.♠

Wótcže naſch atd.

10 Strowa ſy Marija . . . Jězus, kotryž je za nas ſchwikany.

Cžeſcź budź Wótcej atd.

♣d.♠

&#xA75F; Wón je ranjeny naſchich hrěchow dla,

&#x211F; Pſchez joho krej ſmy my wuſtrowjeni.

&#xA75F; Knježe, wuſłyſch moju modlitwu,

&#x211F; A njech moje wołanjo pſched Tebje pſchińdźe.

Modlmy ſo! O Knježe Jězu Khryſchcźe, kotryž chcyſche naſche dla
wuſlěkany, ſtołpej pſchiwjazany a naſchich hrěchow dla ſurowje ſchwikany
bycź: pſchińdź nam ze ſwojej hnadu na pomoc, zo bychmy prut Twojich
domapytaujow podwolnje horjewzali a ſwoje mjaſo pomorjeli a do Twojeje
ſłužby pſchiwjedli. Kiž ty žiwy ſy a kralujeſch Bóh wěki na wěki.

&#x211F; Amen.

3. Tſecża potajnoſcź: krónowanjo Jězuſowe.

♣a.♠

Po ſurowym ſchwikanju woblecžechu wojacy Jězuſa cžeŕwjeny płaſchcź,
ſplecźechu z cźernjow krónu, ſtajichu ju jomu na hłowu a dachu jomu
ſcźinu do praweje ruki. A woni pocžachu ſo pſched nim kłonjecź a joho
wuſměſchejo powitacź, prajicy: „Budź powitany, kralo Židow.” Potom
pluwachu na njoho, <pb n="26"/>wzachu ſcźinu a cźepjechu joho z njej na
hłowu a kleſkachu joho.

♣b.♠

Najlubozniſchi Jězuſo, kotryž ſy z luboſcźe k nam ſwoju hłowu z
cźernjemi krónowacź a ſo wuſměſchicź dał, my wobžarujemy Tebje z cyłeje
wutroby a wotproſchujemy Tebi, pſchetož naſche hrěchi ſu wótre kałacže,
kiž ſu Twoju ſwjatu hłowu pſchekłołe; wodaj nam wſchitku hordoſcź,
kotruž ſmy napſchecźo Tebi z myſlemi, žadoſcźemi, ſłowami abo ſkutkami
wobeſchli, a daj nam hnadu, zo bychmy ſo z tobu we ponižnej ſcźeŕpnoſcźi
zjenoſcźili.

Tule Twoju pſchi krónowanju pſchelatu drohu krej woprujemy njebjeſkomu
Wótcej za wobrocźenjo njewěriwych a błudowěrnych a za wrócźenjo
wſchitkich zabłudźenych a hrěſchnikow k Bohu.

♣c.♠

Wótcže naſch atd.

10 Strowa ſy Marija . . . . Jězus, kotryž je za nas z cźernjemi
krónowany.

Cžeſcż budź Wótcej atd.

♣d.♠

&#xA75F; Z cźernjowej krónu bu wón krónowany,

&#x211F; Zo mohł nas krónowacź ze ſwojej ſmilnoſcźu.

&#xA75F; Knježe, wuſłyſch moju modlitwu,

&#x211F; A njech moje wołanjo pſched Tebje pſchińdźe.

Modlmy ſo! O Knježe Jězu Khryſchcźe, kotryž ſy wot pohanſkich wojakow z
cźernjemi krónowany a wuſměſ cheny był, my proſymy Tebje, pſchekłój
naſche wutroby z wulkej želnoſcźu na naſchich hrěchach, zo <pb
n="27"/>móhli wodacźo a něhdy krónu wěcžnoho žiwjenja doſtacź: kiž ty
žiwy ſy a kralujeſch Bóh wěki na wěki.

&#x211F; Amen.

4. Schtwórta potajnoſcź: Jězus ſwój kſchiž njeſe.

♣a.♠

Pilatus ſtaji Jězuſa zaſy pſched lud a prajeſche: „Hlejcźe, ja joho Wam
won wjedu, zo ſpóznajecźe, zo žaneje winy na nim njenamakam.” A Jězus
njeſeſche cźernjowu krónu a cžeṙwjeny płaſchcź. A Pilatus rjekny:
„Hlejcźe, cžłowjek.” Hdyž woni joho wohladachu, wołachu woni: „Kſchižuj,
kſchižuj joho!” Pilatus pak hladaſche, zo mohł joho puſchcźicź, Židźa
pak wołachu: „Je=li zo toho puſchcźiſch, njejſy khěžorowy pſchecźel.”
Hdyž Pilatus tele ſłowa ſłyſcheſche a widźeſche, zo jich wołanjo
pſchiběra, wza wón wodu, wumy ſebi pſched ludom rucy a rjekny: „Ja ſym
njewinowaty na krewi tutoho ſprawnoho; wy ſo hladajcźe.” A cyły lud
wotmołwi: „Joho krej pſchińdź na nas a na naſche dźěcźi.” A Pilat
wupraji jim k woli wuſudźenjo, zo ma ſo po jich žadanju ſtacź, a poda
Jězuſa ke kſchižowanju.

Wojacy wzachu Jězuſa, ſlecžechu joho cžeŕwjeny płaſchcź, a woblecžechu
joho zaſy joho draſtu. Jězus njeſeſche ſam ſwój kſchiž, hdyž joho po
měſcźe na horu Golgotha wjedźechu. Pſchez ſchwikanjo zeſłabjeny a z
kſchižowej cźežu potłócženy, dźěſche Jězus wokoło 80 krocželow daloko, a
mocy joho wopuſchcźichu a wón pod kſchižom padny. Z mocu bu wón
horjeſtorhnjeny a dźěſche dale. Po 40 krocželach zetka wón ſwoju macźeŕ
Mariju. Schěſcźdźeſat krocželow <pb n="28"/>dale pozběhowaſche ſo pucź
na horu a Jězus njemóžeſche ſam dale; tola nichtó jomu pomhacź
njechaſche. Tu nadeńdźechu Symana Cyrenſkoho, kotryž z pola dźěſche.
Toho wzachu a napołožichu jomu kſchiž, zo by jón za Jězuſom njeſł. Za
nim ſcźěhowaſche wulka mnohoſcź luda a žónſke, kotrež joho wobžarowachu
a płakachu. Jězus ſo k nim wobrocźi a rjekny; „Wy dźowki Jeruzalemſke,
njepłakajcźe na mnje, ale na ſo a na ſwoje dźěcźi; pſchetož hlej, dny
pſchińdźeja, hdźež ſo praji: Zbožowne ſu njepłódne! Tehdom budźeja horam
prajicź: padṅcźe na nas, a hórkam: pokryjcźe nas. Pſchetož hdyž na
zelenym drjewje tajke cžinja, ſchto ſo ze ſuchim ſtanje?”

♣b.♠

O lubowany Jězuſo, my wobžarujemy tebje a wotproſchujemy Tebi, pſchetož
pſchez brjemjo ſwojich hrěchow ſmy my Tebi Twój kſchiž wobcźežili. My
chcemy na ſwoje hrěchi płakacź, zo by Ty tež na nas z miłoſcźu pohladał.

Tule pſchi njeſenju kſchiža pſchelatu krej woprujemy njebjeſkomu Wótcej
za ſwojich pſchecźelow, kotſiž ſu do naſchich pacźerjow porucženi a za
kotrychž ſmy proſycź winojcźi.

♣c.♠

Wótcže naſch atd.

10 Strowa ſy Marija . . . . Jězus, kotryž je za nas kſchiž njeſł.

Cžeſcź budź Wótcej atd.

♣d.♠

&#xA75F; My modlimy ſo Tebi, Khryſchcźe, a žohnujemy Tebje,

<pb n="29"/>

&#x211F; Pſchetož pſchez ſwój kſchiž ſy ſwět wumožił.

&#xA75F; Knježe, wuſłyſch moju modlitwu,

&#x211F; A njech moje wołanjo pſched Tebje pſchińdźe.

Modlmy ſo! O Knježe Jězu Khryſchcźe, kotryž ſy naſchich hrěchow dla
cźežki kſchiž na kalwarſku horu njeſcź chcył: my proſymy Tebje, wzmi wot
nas cźežke brjemjo naſchich hrěchow, zo bychmy wobſtali we ſprawnoſcźi,
a wſchitke wobcźežnoſcźe ſwojoho powołanja podwolnje na ſo wzali. Kiž ty
žiwy ſy a kralujeſch Bóh wěki na wěki.

&#x211F; Amen.

5. Pjata potajnoſcź: Jězuſowa ſmjercź na kſchižu.

♣a.♠

Hdyž běchu na nopowſchcźo pſchiſchli, dachu Jězuſej myrowe wino k picźu;
woptawſchi njechaſche wón picź. Pſched woblicžom cyłoho luda joho
wuſlěkachu, połožichu joho na kſchiž, wupſcheſtrjechu ſtawy a pſchibichu
z tupymi hozdźemi joho rucy a nozy na drjewo kſchiža. Pozběhnywſchi
ſtajichu kſchiž do zemje a pſchicžinichu Pilatowy napis. Jězus pak
prajeſche: „Wótcže, wodaj jim, dokelž njewjedźa, ſchto cžinja.” Wojacy
wzachu joho draſtu a rozdźělichu ju na ſchtyri dźěle; wo joho ſuknju
mjetachu lós.

Lud ſtojeſche tam a pſchihladowaſche; kotſiž pak nimo dźěchu,
wuſměſchachu a hanjachu Jězuſa; woni wijachu z hłowu a prajachu: „Ha,
kotryž ty templ boži potorhaſch a za tſi dny zaſy natwariſch, pomhaj
ſebi ſamomu. Sy=li Syn boži, pój ze kſchiža.” Wyſchſchi měſchuikojo,
piſmawucženi a ſtarſey prajachu mjez ſobu: „Druhim je pomhał, ſebi
pomhacź nje<pb n="30"/>móže. Je=li wón Khryſtus, wuzwoleny boži a kral
Židow, njech ſebi pomha a ze kſchiža pſchińdźe, zo to wohladamy, a potom
chcemy jomu wěricź. Wón je ſo Bohu dowěrjał; tón joho wumož, je=li wo
njoho rodźi.” Tež wojacy wuſměſchachu joho, prajicy: „Sy ty kral Židow,
dha ſebi pomhaj.”

Tež jedyn z mordarjow, kotrajž z nim kſchižowanaj wiſaſchtaj,
wumjetowaſche jomu to a hanjeſche joho: „Sy=li Khryſtus, pomhaj ſebi a
namaj.” Druhi wotmołwi jomu a poſwari joho, prajicy: „Njebojiſch ſo tež
ty Boha, hacžrunje ſy we tymſamym wotſudźenju? Mój drje z prawom, dokelž
doſtawamoj, ſchtož ſu naju ſkutki zaſłužiłe. Tónle pak njeje nicžo złe
cžinił.” Jězuſej wón prajeſche: „Knježe, ſpomń na mnje, hdyž do ſwojoho
kraleſtwa pſchiṅdźeſch.” A Jězus jomu rjekny: „Zawěrno, praju tebi,
dźenſa budźeſch zo mnu we paradizu.”

Pſchi Jězuſowym kſchižu ſtojachu tež joho macźeŕ a macźeŕna ſotra
Marija, a Marija Madlena. Hdyž Jězus ſwoju macźeŕ a wucžownika Jana,
kotrohož lubowaſche, ſtejecź widźeſche, rjekny wón ſwojej macźeri:
„Žónſka, hlej ſwojoho ſyna.” Na to rjekny wucžownikej: „Hlej ſwoju
macźeŕ.” A wot teje hodźiny wza ju tutón wucžownik k ſebi.

Hdyž běſche ſcheſta (pſchipołdnju 12.) hodźina pſchiſchła, naſta wulka
cźma po cyłej zemi a trajeſche hacž k dźewjatej hodźinje. Wokoło
dźewjateje (popołdnju 3.) hodźiny zawoła Jězus z mócnym hłoſom a
prajeſche: „Mój Božo, mój Božo! cžohodla ſy mje wopuſchcźił?” Na to,
hdyž Jězus widżeſche, zo je wſchitko dokonjane k dopjelnjenju piſma,
prajeſche wón: „Mi chce ſo picź.” Tam <pb n="31"/>ſtojeſche ſudobjo
połne kiſała. Z dobom běžeſche tam jedyn, napjelni hubicu z kiſałom,
tykny ju na izopowu ſcźinu, zběhny jomu ju k hubje a daſche jomu picź.
Hdyž běſche Jězus kiſało wzał, zawoła wón z mócnym hłoſom: „Dokonjane
je.” — — „Wótcže, do Twojeju rukow porucžam ſwojoho ducha.” To
prajiwſchi, pokhili wón ſwoju hłowu a wumrje.

♣b.♠

O kſchižowany Jězuſo, my žarujemy Twojeje ſmjercźe dla a wotproſchujemy
Tebi; pſchetož naſche hrěchi běchu wina Twojeje ſmjercźe.

Tule drohu pſchi kſchižowanju pſchelatu krej woprujemy njebjeſkomu
Wótcej k wuproſchenju pomocy a tróſchta we wſchitkich ſwojich duchownych
a cźělnych naležnoſcźach a woſebje k doſtacźu zbóžneje ſmjercźe.

Boloſcźiwa macżeṙ Marija, kotraž ſy pſchi ſmjercźi ſwojoho ſyna pod
kſchižom ſtała, pſchiſtup tež we naſchej ſmjertnej hodźinje k nam ze
ſwojej macźeŕſkej luboſcźu.

♣c.♠

Wótcže naſch atd.

10 Strowa ſy Marija . . . . . Jězus, kotryž je za nas kſchižowany.

Cžeſcź budź Wótcej atd.

♣d.♠

&#xA75F; Khryſtus je naſche dla poſłuſchny był hacž do ſmjercźe,

&#x211F; Hacž do ſmjercźe na kſchižu.

&#xA75F; Knježe wuſłyſch moju modlitwu,

&#x211F; A njech moje wołanjo pſched Tebje pſchiṅdźe.

<pb n="32"/>

Modlmy ſo! O Knježe Jězu Khryſchcźe, kotryž ſy za nas na kſchižu chcył
wot zemje powyſcheny bycź, zo by nas wſchitkich k ſebi ſcźahnył: my
proſymy Tebje, Ty chcył nas a wſchitko, ſchtož mamy, k ſebi
horjeſcźahnycź, zo bychmy my we tebi a ty we nami žiwy był, kiž ty
kralujeſch Bóh wěki na wěki.

&#x211F; Amen.

♣III.♠

Skóncžne modlitwy.

Hlej: ♣A. III. a. b. c. d. e.♠ ſtr. 16 — 19.

♣C.♠

Hordoſcżiwy róžowc.

Spěwa ſo wot jutrownicžki hacž do pſchikhada k wopomnjecźu kraſnoſcże,
kotruž Bóh ſwojim ſwěrnym ſłužownikam pſchihotuje.

♣I.♠

Zawodne modlitwy.

♣a.♠

&#xA75F; Knježe, kedżbuj † na moju pomoc —

&#x211F; Knježe, khwataj mi pomhacź.

&#xA75F; Cžeſcź budź Wótcej a Synej a ſwjatomu Duchej,

&#x211F; Kaž to běſche we ſpocžatku, tak tež nětko a pſchecy, a wěki na
wěki. Amen. (Aleluja.)

Wot ſmjercźe ſtanywſchi ſy Ty, o Jězuſo, helu pſchewinył a ſmjercźi jeje
kałacž wzał, a nam durje k wěcžnomu žiwjenju wotewrił. Dźak a khwalba
<pb n="33"/>budź Tebi za to wěki na wěki. Ze ſwojim pſchekraſnjenym
cźěłom ſedźiſch nětko na Wótcowej prawicy a chceſch tež nas po zbóžnym
horjeſtacźu do ſwojeje njebjeſkeje hordoſcźe horjewzacź. Daj nam k tomu
móc žiweje wěry, ſylneje nadźije a horceje luboſcźe, zo bychmy z Twojej
pomocu hrěch a ſmjercź pſchewinyli a ſo porunoſcźeli Tebi, kiž ty žiwy
ſy a kralujeſch Bóh wěki na wěki.

&#x211F; Amen.

♣b.♠

O najzbóžniſcha knježna atd. (hl. ♣A. l. b.,♠ ſtr. 3)

♣c.♠

Ja wěrju do Boha Wótca atd.

Wótcže naſch atd.

3 Strowa ſy Marija . . . . . Jězus, kotryž chcył naſche myſle wjeſcź.

Jězus, kotryž chcył naſche ſłowa nawodźecź.

Jězus, kotryž chcył naſche ſkutki wobknjeżicź. Cžeſcź budź Wótcej atd.

♣II.♠

Pjecź potajnoſcże hordoſcźiwoho róžowca.

1. Prěnja potajnoſcź: Horjeſtacźo Jězuſowe.

♣a.♠

Jězuſowe cźěło ležeſche we rowje, a duſcha běſche dobycźeŕſki pucź do
pſchedhele naſtupiła, zo by ſprawnym duſcham ze zańdźenych cžaſow
wjeſołu powjeſcź jich wumoženja pſchinjeſła. Z tam wrócźi ſo joho duſcha
na tſecźi dźeń zaſy do cźěła, we rowje ležacoho, <pb n="34"/>a wožiwi
je. Hordoznje wuńdźe Jězus pſchez ſwoju móc žiwy z pſchekraſujenym
cźěłom z rowa. A naſta wulke zemje rženjo; pſchetož boži jandźel
pſchińdźe z njebjes a wotwali kamjeṅ wot rowa a ſyny ſo na njón.
Jandźelowy napohlad běſche runja błyſkej a joho draſta běła, kaž ſněh. A
ſtražnikojo tſchepotachu z bojoſcźe pſched nim a buchu kaž morwi; potom
běžachu do měſta powjedacź, ſchto je ſo ſtało.

Jězus pak ſo zjewi Mariji, ſwojej macźeri, Mariji Madlenje a žónſkim,
kotrež běchu k joho rowej pſchiſchłe; tež Pětrej a druhim wucžownikam
daſche ſo wón žiwy wohladacź a rycžeſche z nimi.

♣b.♠

Zradujmy ſo Jězuſowoho hordoznoho horjeſtacźa a ſlubmy jomu, zo chcemy z
rowa ſwojich hrěchow ſtanycź a z nim žiwi bycź we nowym žiwjenju
ſprawnoſcźe a ſwjatoſcźe. Khwalmy zbóžnu knježnu, kotraž ſwojoho
lubowanoho ſyna zaſy wohladała je.

♣c.♠

Wótcže naſch atd.

10 Strowa ſy Marija . . . . . Jězus, kotryž je wot ſmjercźe ſtanył.

Cžeſcź budź Wótcej atd.

♣d.♠

&#xA75F; Pſchez Twoje horjeſtacźo, Knježe Jězu Khryſchcźe,

&#x211F; Su wſchitke ludy žohnowane.

&#xA75F; Knježe, wuſłyſch moju modlitwu,

&#x211F; A njech moje wołanjo pſched Tebje pſchińdźe.

Modlmy ſo! O Knježe Jězu Khryſchcźe, hordozny pſchewinjerjo ſmjercźe a
hele, kotryž ſy po ſwojim hórkim cźeŕpjenju a ſmjercźi na tſecźi dźeṅ
zaſy <pb n="35"/>z morwych ſtanył: popſchej nam hnadnje, zo mjaſej a
ſwětej wotemrjemy, a ſtanywſchi z rowa ſwojich hrěchow bychmy hako nowi
cžłowjekojo Tebi žiwomu Bohu žiwi byli a po ſwojej ſmjercźi zbóžne
horjeſtacźo doſtali. Kiž ty žiwy ſy a kralujeſch Bóh wěki na wěki.

&#x211F; Amen.

2. Druha potajnoſcź: Do njebjes ſtpěcźo Jězuſowe.

♣a.♠

Schtyrcycźi dnjow pſchebywaſche Jězus po ſwojim horjeſtacźu na zemi a
khodźeſche ze ſwojimi wucžownikami a rozwucžeſche jich wo njebjeſkim
kraleſtwje. Poſleni krócź wozjewi ſo Jězus ſwojim wucžownikam w
Jeruzalemje a praji jim: „Mi je data wſchitk a móc we njebjeſach a na
zemi. Toho dla dźicźe do cyłoho ſwěta, wucžcźe wſchitke ludy a prědujcźe
evangelium wſchitkomu ſtworjenju, a kſchcźicźe jich we mjenje Wótca,
Syna a ſwjatoho Ducha. Wucžcźe jich wſchitko dźeržecź, ſchtož ſym wam
porucžił. Schtóž wěri a ſo kſchcźicź da, budźe zbóžny; ſchtóž pak
njewěri, budźe zatamany . . . . A hlej, ja ſym pola was wſchitke dny
hacž do ſkóncženja ſwěta. A ja póſcźełu na was ſlubjenjo ſwojoho Wótca.
Wy pak woſtańcźe we měſcźe, hacž budźecźe wuhotowani z mocu z
wyſokoſcźe.” A wón wjedźeſche jich won do Bethanije na wolijownu horu.
Wón pozběhny ſwojej rucy a žohnowaſche jich. A mjez tym zo jich
žohnowaſche, dźěli ſo wón wot nich a ſtpějeſche horje do njebjes a
mrócžel wza joho pſched jich wocžemi prjecž, a wón ſedźi na prawicy
božej.

A hdyž za nim do njebjes ſtpějacym hladachu, <pb n="36"/>hlej,
ſtojeſchtaj dwaj mužſkaj we běłej draſcźe zboka nich a prajeſchtaj:
„Mužojo z Galileje, ſchto ſtojicźe do njebjes hladajo? Tón Jězus, kotryž
je wot was do njebjes wzaty, pſchińdźe tak zaſy, kaž ſcźe joho widźeli
do njebjes ſtpěcź.”

♣b.♠

Modlmy ſo Synej božomu, kotryž je hordoznje do njebjes ſtpěł a hladajmy
ze žadoſcźu k njebjeſam, hdźež wón bydli woſrjedźa ſwojich lubowarjow a
ſłužownikow. — Khwalmy zbóžnu knježnu Mariju, kotraž z luboſcźu za
ſwojim ſynom hladaſche.

♣c.♠

Wótcže naſch atd.

10 Strowa ſy Marija . . . . Jězus, kotryž je do njebjes ſtpěł.

Cžeſcź budź Wótcej atd.

♣d.♠

&#xA75F; Twoja hordoſcź je pozběhnjena wyſche njebjes.

&#x211F; A Twoje mjeno zwoſtawa do wěcžnoſcźe.

&#xA75F; Knježe, wuſłyſch moju modlitwu,

&#x211F; A njech moje wołanjo pſched Tebje pſchińdźe.

Modlmy ſy! O Knježe Jězu Khryſchcźe, kotryž ſy pſchez ſwoju bójſku móc
ſpodźiwnje do njebjes ſtpěł, zo by ſwojim wuzwolenym wobydlenja
pſchihotował: my proſymy Tebje, wubudź naſchu ſnadnu wěru, poſylń naſchu
ſłabu nadźiju, zahoŕ naſchu liwku luboſcź, zo bychmy, wotwobrocźeni wot
tuteje zemje, ze ſwojej wutrobu a myſlu jeno tam pſchebywali, hdźež je
wěrna radoſcź, we njebjeſach, hdźež Ty na prawicy Wótca žiwy ſy a
kralujeſch Bóh wěki na wěki.

&#x211F; Amen.

<pb n="37"/>

3. Tſecźa potajnoſcź: Póſłanjo ſwjatoho Ducha.

♣a.♠

Po Jězuſowym do njebjes ſtpěcźu wrócźichu ſo wucžownikojo z wolijowneje
hory do Jeruzalema a zwoſtachu we jſtwje poſlednjeje wjecžerje a z nimi
běſche Marija, Jězuſowa macźeŕ a druhe pobožne žónſke. Woni wſchitcy
zwoſtawachu jednomyſlni we modlenju. Hdyž běchu dny ſwjatkow pſchiſchłe
a wſchitcy na tymſamym měſcźe zhromadźeni, ſta ſo nahle zynk z njebjes,
kaž wot pſchińdźacoho ſylnoho wětra a napjelni cyły dom, hdźež woni
ſedźachu. A jim zjewichu ſo rozdźělene jazyki, kaž woheń, a ſynychu ſo
na kóždoho z nich. A wſchitcy buchu ze ſwjatym Duchom napjelnjeni a
pocžachu ze wſchelakimi rycžemi rycžecź, kaž jim Duch ſwjaty wurycžecź
dawaſche.

♣b.♠

Swjaty Duch, na japoſchtołow wulinjeny, zwoſtawa we Jězuſowej cyrkwi a
zdźeržuje ju we wěrnoſcźi a hnadźe Jězuſowej; wón ſwjatoſcźuje a
tróſchtuje ſwěrne ſobuſtawy tuteje cyrkwje. Dźakujmy ſo Synej božomu, zo
je nam wot Wótca Ducha ſwjatoho póſłał a khwalmy zbóžnu knježnu, kotraž
bu z njebjeſkim tróſchtom napjelnjena.

♣c.♠

Wótcže naſch atd.

10 Strowa ſy Marija . . . . Jězus, kotryž je ſwjatoho Ducha póſłał.

Cžeſcź budź Wótcej atd.

♣d.♠

&#xA75F; Wſchitcy buchu napjelnjeni ze ſwjatym Duchom,

<pb n="38"/>

&#x211F; A pocžachu wopowjedowacź wulkocźiny bože.

V Knježe, wuſłyſch moju modlitwu,

&#x211F; A njech moje wołanjo pſched Tebje pſchińdźe.

Modlmy ſo! O Knježe Jězu Khryſchcźe, kotryž ſy ſlubjenoho Ducha ſwjatoho
ſwjatki na ſwojich japoſchtołow wulinył a tež naſche wutroby
pſchihotował za wobydlenja tohoſamoho Ducha: my proſymy Tebje ponižnje,
wucžiſcź, rozwucž, rozſwětlej, nawodźej, tróſchtuj a poſylnjej nas
pſchez tohoſamoho Ducha, zo bychmy z wuſchwarnjenej wutrobu Tebi
ſłužili, kiž ty žiwy ſy a kralujeſch z Wótcom we jednoſcźi tohoſamoho
Ducha Bóh wěki na wěki.

&#x211F; Amen.

4. Schtwórta potajnoſcź: Do njebjes wzacźo ſwj. Marije.

♣a.♠

Po Jězuſowym do njebjes ſtpěcźu pſchebywaſche joho knježniſka macźeŕ
Marija hiſchcźe tſi a dwacycźi lět na zemi, najprjedy we Jeruzalemje,
potom we Efezu a ſkóncžnje zaſy we Jeruzalemje, žadoſcźiwje cžakajo na
woteńdźenjo k Jězuſej. Bjez boloſcźe a ſmjertnoho bědźenja wuſtupi jeje
ſwjata duſcha z cžiſtoho cźěła, kotrež japoſchtołojo we zahrodźe
Gethſemani pohrjebachu. Hdyž na tſecźi dźeń jeje row wotewrichu,
namakachu tam cźělne ruby a lubozna wóń lilijow jim napſchecźo
ſtupaſche. Jandźelojo běchu jeje cźěło do njebjes pſchenjeſli, zo
pſchetłałe njebychu te ſtawy, kotrež ženje njejſu pod poklecźom hrěcha
pobyłe a kotrež ſu Jězuſej najprjedy ſłužiłe.

♣b.♠

Spóznajmy woſobnoſcź ſwjatoho cźěła, kotrež je <pb n="39"/>cžiſte wot
woblakowanja ſwěta zwoſtało a dźeržmy ſwoje cźěła ſwjate a cžiſte, zo
bychu něhdy hordozne horjeſtacźo doſtałe. Dźakujmy ſo Synej božomu, zo
je ſwoju knježniſku macźeŕ do njebjes pozběhnył. Khwalmy zbóžnu knježnu,
kotraž běſche hódna, ze ſwojim cźěłom do njebjes horje wzata bycź.

♣c.♠

Wótcže naſch atd.

10 Strowa ſy Marija . . . . Jězus, kotryž je tebje do njebjes horje
wzał.

Cžeſcź budź Wótcej atd.

♣d.♠

&#xA75F; Knježna Marija je horje wzata do njebjes,

&#x211F; Hdźež kral wſchěch kralow ſedźi na hwězdnym trónje.

&#xA75F; Knježe, wuſłyſch moju modlitwu,

&#x211F; A njech moje wołanjo pſched Tebje pſchińdże.

Modlmy ſo! O Knježe Jězu Khryſchcźe, kotryž ſy ſwoju macźeṙ, knježnu
Mariju z tuteje zemje do kraſnoſcźe njebjeſkoho kraleſtwa horje wzał: my
proſymy Tebje ponižnje, daj nam na jeje zaſtupnu próſtwu hnadnje zbóžnu
ſmjertnu hodźinu, zo bychmy tež my něhdy, do njebjes horje wzacźi,
khwalicź móhli Tebje, kiž ty žiwy ſy a kralujeſch Bóh wěki na wěki.

&#x211F; Amen.

5. Pjata potajnoſcź: Krónowanjo ſwj. Marije.

♣a.♠

Ze ſpodżiwanjom hladachu jandźelojo na tu, kotraž horje zeńdźe ze
zemſkeje puſcźiny, połna kraſnoſcźe, wudebjena z njezahinitej krónu, zo
by na prawicy <pb n="40"/>ſwojoho Syna Jězuſa Khryſtuſa knježiła hako
kralowna jandżelow, patriarchow, profetow, japoſchtołow, martrarjow,
wuznawarjow, knježnow a wſchitkich Swjatych.

♣b.♠

Pſchez Mariju a na jeje zaſtupnu próſtwu wudźěla Jězus Khryſtus bohate
dary tym, kotſiž hako jeje dźěcźi pola njeje pomoc a zakit pytaja.

Dźakujmy ſo Synej božomu, zo je ſwoju macźeṙ tak wulcy cžeſcźował a
khwalmy zbóžnu knježnu Mariju, zo je zaſłužiła we njebjeſach krónowana
bycź.

♣c.♠

Wótcže naſch atd.

10 Strowa ſy Marija . . . . . Jězus, kotryž je tebje we njebjeſach
krónował.

Cžeſcź budź Wótcej atd.

♣d.♠

&#xA75F; Swjata boža rodźicźeŕka je powyſchena

&#x211F; W njebjeſkim kraleſtwje wyſche khorow jandźelow.

&#xA75F; Knježe, wuſłyſch moju modlitwu,

&#x211F; A njech moje wołanjo pſched Tebje pſchińdźe.

Modlmy ſo! O Knježe Jězu Khryſchcźe, kotryž ſy ſwoju knježniſku macźeŕ
hako kralownu njebjes krónował: my proſymy Tebje ponižnje, popſchej nam
na jeje zaſtupnu próſtwu hnadu, zo bychmy něhdy wot Tebje we njebjeſach
krónu wěcžneje zbóžnoſcźe doſtali: kiž ty žiwy ſy a kralujeſch Bóh wěki
na wěki.

&#x211F; Amen.

♣III.♠

Skóncžne modlitwy.

Hlej ♣A. III. a. b. c. d. e.♠ ſtr. 16—19.
